เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 550 / 734

ประโยค ๕ - มังกรลำคำนี้เป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๒๒๓ ย่อมไม่พูดม่าลาด้วยวาจา ได้ยศแล้วไม่พึงเมา, ผู้นั้นแล ย่อมควรเพื่ออำนวยซึ่งดอกฟัก." [แก่อรรถ] [๒๑๓] บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นาวาเหร ช ความว่า ย่อม

เนื้อหาวิเคราะห์เกี่ยวกับอักษรหลายบทในพระไตรปิฏกที่กล่าวถึงความสำคัญในการประพฤติตนอย่างถูกต้อง ตามหลักธรรมคำสอน โดยเฉพาะในบทที่พูดถึงการไม่ลักขโมยและการไม่ประมาทในยศฐาบรรดาศักดิ์ ผู้ที่รักษาความถูกต้อ

ประโยค ๕๔ - มังกีลฎิที่เป็นเปล เล่ม ๓ - หน้า ๒๒๔ แสวงหา คือพึงจะหา ซึ่งทรัพย์เครื่องปลื้มใจมงและเงินเป็นต้น ด้วยอาชีพอันบริสุทธิ์. กล่าวว่า นิคายญา แปลว่า ด้วยการลวง. กล่าวว่า โฉกล คือ ซึ่งโฉจะทั้งหล

บทความนี้กล่าวถึงการแสวงหาทรัพย์และการใช้ชีวิตอย่างบริสุทธิ์ โดยเน้นถึงบทบาทของจิตใจซึ่งมีความสำคัญในคำสอนที่อธิบายถึงธรรมชาติของจิตและการทำในสิ่งที่ถูกต้องเพื่อสร้างความสงบให้กับตัวเองและสังคม นอกจาก

ประโยค ๕ - มัคคลคิดว่ามีแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๒๒๕ [แก้วรถ] บรรดาเทพเหล่านี้ บางว่า สนฺต พูดว่า บุคคลใด ไม่ว่าคือไม่ค่ำบูชาหลายผู้สงบแล้ว คือ บุญบุญเป็นนิรันดติประกอบ แล้วด้วยคุณมีสังเป็นต้น. บางว่า ย

ในเนื้อหานี้พูดถึงเทพเจ้าที่เกี่ยวข้องกับการบูชาของบรรดามนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกล่าวถึงปุโรหิตซึ่งมีบทบาทสำคัญ การบูชาด้วยดอกไม้และการพยายามเสาะหาแนวทางในการให้เทวดาได้รับสิ่งที่ควรสมควรผ่านปุโรหิ

ประโยค ๕ - มังกัลป์ที่มีนี้เปนปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 226 แก่นเขา เทพบุตรทั้งหลาย ตีเตือนเขาในท่ามกลางบริษัทว่า "ดอกไม้เหล่านี้ ไม่สมควรแก่ท่านผู้คีสี่เลย" ท่านได้เป็นผู้มีความสำคัญว่า "เราจัดลงเทพบุตรเห

ในบทนี้มีการพูดถึงการเตือนสติจากเทพบุตรต่อผู้ที่มีความสำคัญในสังคม และการสนทนาของชีปล่อกับพุฒนาคที่สื่อถึงการค้นหาความรู้และความเข้าใจในเรื่องลึกลับของจักรวาล โดยมีการเน้นถึงความสำคัญของการพูดคุยและถ่

ประโยค ๕ - มั่งคลาดทีปนี้เปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๒๒๙ กระทะหารเข้าไปถวายพระราชา จึงทูลเนื้อความนั้นแก่พระวีแล้ว พระนางดำสรว่า "พ่อ บุตรของเราเป็นที่รัก เป็นที่พอพระทัยของ ในหลวง, ในหลวงทอดพระเนตรเธอแล้ว

เนื้อหาพูดถึงเหตุการณ์ที่กระทะหารถวายพระราชาและพูดคุยเกี่ยวกับพระโอรสในพระราชวัง โดยมีการรับสารที่เกี่ยวข้องกับความรักและศักดิ์สิทธิ์ระหว่างพระนางและพระราชา รวมถึงการตอบสนองของพระราชาเมื่อไม่ได้เห็นเน

ประโยค ๕- มังคลดาภิเป็นปลื้ม เล่ม ๓ หน้า ๒๓๑ [เรื่องนักลงสุทร] [๒๒๒] ในอดีตกาล ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์เป็นเศรษฐี มีทรัพย์เภ่าไว้นับประมาณ ๘๐ โกฎิ ทำบุญทั้งหลายมีทานเป็นต้น ดูอ (จากอภินิหาร) แล้

ในอดีตกาล ณ กรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์เคยเป็นเศรษฐีผู้มั่งคั่งด้วยทรัพย์ประมาณ ๘๐ โกฎิ เขาทำบุญต่าง ๆ จนได้รับการส่งเสริมให้กลายเป็นท้าวสักกเทวราช หลังจากการสูญเสียบิดา พระโพธิสัตว์เริ่มประมาท พาลไปดื่ม

ประโยค ๔ - มังคลัตถทีปิโส เล่ม ๑ ก หน้า ๒๓๒ [๒๒๓] พระศาสดาตรัสรับรองดีนานนี้มาแล้ว เมื่อจะทรงแสดงธรรมแก่เศรษฐี ได้ทรงภาษาว่า ๓ คาถา ในภัททุมุขชาฏก ในปัญจวรรครเหติบอกว่า "นักลงนั้นได้หม้ออัฐุ ที่ใส่ส

พระศาสดาได้ตรัสเกี่ยวกับการใช้ทรัพย์สมบัติและการมีปัญญาในการดำเนินชีวิต โดยยกตัวอย่างนักลงที่มีความรอบคอบในการใช้และรักษาทรัพย์สิน ว่าความสุขนั้นตราบใดที่เขามีการใช้จ่ายอย่างมีสติและประมาณ บุคคลมีปัญญ

ประโยค ๕๖ - มัดกัลดิทำเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๒๓๕ หนีล่างเขตนั้นไป. ตั้งแต่แล้ว จึงถามถึงเขาแม่บางก็อกแก่เขาแล้ว. โดยกล่างไป ๒-๓ วัน พระโพธิสัตว์วันนี้ทำบิดาไว้บนคอวิ่งไปด้วยกำลังรื่นฤดูลม ถึงฝั่งแม

บทความนี้เล่าถึงเรื่องราวของความรักที่แม่มีต่อลูกและความทุกข์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่อาจกลับคืนมาได้ พระโพธิสัตว์ได้แสดงถึงความรักและกำลังที่จะรับมือกับความสูญเสีย ผ่านการประสบปัญหาทางอารมณ์และจิตใจ ทั้งยั

ประโยค - มังกีลักที่ปืนเปล่า เล่ม 3 หน้า 236 [๒๒๒] ครั้งนั้น พระโพธิสัตย์ทําสิ่งตะกอนเผาผามาค ยังกองไฟจนให้ดับ แล้ว ทําการชุมนุมด้วยดอกไม้ ไหว้แล้วร้องไห้ พาบิดา ไปยังกรุงพาราณสี เมื่อที่ประตูพระราชวั

ในเรื่องนี้ พระโพธิสัตว์ได้ทำการชุมนุมด้วยดอกไม้และถวายบังคมต่อพระราชา โดยมีการพูดคุยเกี่ยวกับทรัพย์สินและศิลปะที่สอดคล้องกับความต้องการของพระราชา และได้รับอนุญาตให้ถวายทรัพย์พันหนึ่งทุกวัน ซึ่งสร้างค

ประโยค <มักลิคถามปี่นีรเล่ม ๓ - หน้าที่ 237> กราบลูว่า "ข้าแต่มหาราช รอยเท้าของโจร ๒ คน ย่อมปรากฏ" ดังนี้แล้ว ไปในที่ๆแห่ง ตามสายแห่งรอยเท้าของชนทั้ง ๒ นั้น นำอัฐะทูลอันดินงามไปองค์พระราชา แล้วกราบลู

เรื่องราวนี้เล่าถึงการตามจับโจรสองคนโดยพระโพธิสัตว์ซึ่งได้รับการช่วยเหลือจากพระราชา ผ่านการสืบค้นรอยเท้าและการสนทนาเกี่ยวกับความดีและความชั่ว ในอดีตมีนักฟ้อนจากพาราณสีที่สร้างความลำบากให้กับมหาชนและคิ

ประโยค ๔ มังคลดีถีราที่เป็นปลายเล่ม ๓. หน้าที่ ๒๓๘ [เรื่องที่ ๒] [๒๒๙] ในอดีตกาล ช่างหม้อ ชาวบ้านใกล้ประตูทุ่งพาราณสี คนหนึ่ง เดือดดาลเหยียบในหลุมแห่งหนึ่ง เพื่อประสงค์จะทำงานชนะ ในขณะนั้นเอง ฝนตกลงม

เรื่องราวในอดีตกาลเกี่ยวกับบุรุษในกรุงเทพฯ ที่ประสบความทุกข์จากการกระทำของตนเอง ทั้งจากไฟไหม้ การบริโภคที่เกินขอบเขต และการเผชิญลม โดยแต่ละเรื่องเป็นบทเรียนที่เตือนให้คิดถึงผลกระทบจากการกระทำที่เกิดขึ

ประโยค - มังลัดกฎที่ปืนเปล่า เล่ม 3 - หน้าที่ 240 ภีษา. ท่านนอนอยู่ในที่ใกล้มาคาของพี่. สามี. ถ้ากระนั้น เธอจงไปผูกเชือกที่เตียงของฉัน นอนแล้ว จงกระทำเครื่องหมายไว้. นางได้กระทำอย่างนั้นแล้ว. สามีออกน

เนื้อหาจากหน้านี้นำเสนอเรื่องราวของภีษาและสามีที่มีการวางแผนและการจัดการในสถานการณ์ที่ซับซ้อน โดยมีการสื่อสาร การวางเครื่องหมายและเทคนิคที่ใช้เป็นลำดับ รวมถึงการต่อสู้กันในท้ายที่สุดเพื่อเอาตัวรอด เนื

ประโยค ๑: มั่งคั่งตลอดปีนี้เปล่า เถอะ ๓ - หน้าที่ ๒๔๒ ปรารถนาให้ผู้อื่นตาย ด้วยประการฉะนี้. เรื่องหญิงสะใภ้มาแม่ผัว จบ. [เรื่องที่ ๘] [๒๔] ในอดีตกาล บูชในกรุงพาราณสีคนหนึ่ง ปรารถนา บุรุษ ได้บุตรนั้นแล

เรื่องในอดีตนี้บันทึกถึงความปรารถนาของบุรุษคนหนึ่งในกรุงพาราณสี ที่รอคอยบุตรให้เป็นที่พึ่งพิงในยามชรา แต่กลับต้องพบกับความจริงที่ไม่เป็นไปตามหวังเมื่อบุตรต้องออกจากเรือนและมีการกล่าวถึงความเชื่อและการ

ประโยค ๕ - มั่งลิดถีที่เป็นแปลง ล่ม ๓ - หน้าที่ ๒๔๓ แต่นี้ไป ท่านทั้งหลายอย่ารักษาทรัพย์และข้าวเปลือกอันเป็นของของคน." พวกมนุษย์ฝังคำนั้นแล้วพูดกันว่า "พระราชานี้ทรงเม่งแต่งจะยกโทษ ไร้หน่ออันอื่น จึง

บทความนี้พูดถึงคำสอนของพระราชาที่เน้นเรื่องการเว้นจากกรรมที่ไม่ดี และการมีจิตใจที่ดีต่อผู้อื่น เพื่อหลีกเลี่ยงความทุกข์ในชีวิต จากความผิดพลาดและการทำบาปในอดีต พระราชายังได้สะท้อนถึงบทเรียนที่ตนได้รับจ

ประโยค - มังคลัตถีที่เป็นเปล เล่ม ๑ หน้า 244 "บำทิติเห็นภัยในนรกทั้งหลายแล้ว พึงด วันบาปทั้งหลายเสียดิ พึงสมาทานิธรรม แล้ววดวัน เมื่อความมาบัง rมืออยู่ ชนไม่ผิง เมียดเบียนสัตว์ และร้อยไม่พึงพูดมา

บทความนี้นำเสนอแนวทางในการหลีกเลี่ยงบาปและภัยในนรก โดยการปฏิบัติตามศีล 5 ตามคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า เน้นถึงความสำคัญของการให้และการทำบุญที่มีผลมากกว่า โดยแนะนำให้บุคคลทำตามหลักการที่ถูกต้องและหลีกเ

ประโยค- มังคลัตถกิจที่เป็นเปล เล่ม 3 - หน้ที่ 246 เป็นที่ตั้งแห่งความทุกข์ ในเพราะนำมา คือ สุราและเมรัยแล้ว... ภิกษุทั้งหลาย ทาน 5 เหล่านี้แล้ว เป็นมหาทาน... อันสมณะหรือ พราหมณ์ผู้เป็นภิญญาทั้งหลายไม

บทความนี้อธิบายถึงความทุกข์ที่เกิดจากสุราและเมรัย รวมถึงการทำทาน 5 ประการที่ช่วยให้ผู้ปฏิบัติเป็นมหาทาน และเน้นถึงความสำคัญของทานในฐานะที่เป็นกิจกรรมที่ไม่ทำให้เกิดบาปหรือความเบียดเบียนแก่ผู้อื่น พระผ

ข้อความที่ได้จากการ OCR มีดังนี้: ประโยค ๑ มังคลัตถทีปิเนปะ เล่ม ๓ หน้าที่ ๒๕๙ ถ้าว่าด้วยความไม่ประมาท* [๒๔๐] ธรรมอย่างหนึ่งเป็นข้าศึกแห่งความประมาท ชื่อว่า ความไม่ประมาท นรรดความประมาทและความไม

ข้อความในหนังสือกล่าวถึงความสำคัญของความไม่ประมาทในพระพุทธศาสนา โดยระบุถึงความประมาทที่เกิดขึ้นในใจและวิธีการป้องกัน ไม่ให้จิตใจหลงไปในความประมาท นอกจากนี้ยังอธิบายถึงสาเหตุและอาการของความประมาท เช่น

ประโยค 5 - มัจจุราชนั่งด้วยสามารถแห่งความเพียร ชื่อว่า นิฏฐุต- ธรรมดา, อธิบายว่า 'ความเป็นผู้ใฝ่รู้ท้อถอย.' ความไม่มีความตั้งอยู่ ในการนำพุทธศาสต์ ชื่อว่า อนุฌาน" ฐิติเอกนิปบาดอังคุตตรนิกาย ว่า "การไม

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดแห่งการไม่ประมาณในพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความเป็นผู้ใฝ่รู้ท้อถอยและความไม่มีความตั้งอยู่ในกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับกุศลธรรม โดยอ้างอิงถึงศัพท์เฉพาะที่แสดงอาการของการไม่ผสมและ

ประโยค ๕ - มังคลัตถิทิเป็นปลป ลม ๓ - หน้าที่ ๒๕๒ ประมาณอ้อมเป็นไปเพื่อความเกิดขึ้นแห่งอคุลิ และเพื่อความเสื่อมแห่งอคุลิ; ความไม่ประมาณอ้อมเป็นไป เพื่อความเกิดขึ้นแห่งอคุลิ และเพื่อความเสื่อมแห่งอคุลิ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความเกี่ยวเนื่องระหว่างการประมาณอ้อมและการเกิดขึ้นหรือเสื่อมไปของอคุลิและกุศลธรรม ในพระธรรมคำสั่งสอนของพระผู้มีพระภาค กล่าวถึงว่าการประมาณอ้อมทำให้เกิดอคุลิในขณะที่การไม่ประมาณสามา

ประโยค ๑ มังคลัตถทีปนปะเล่ม ๓ หน้า 253 ตรัสด้วยสามารถแห่งมนและวิสสนา. ก็ตเมื่อมรดรและผลเกิดขึ้น คราวเดียวแล้ว ชื่อว่าสูมเสออีกๆไม่มี. ความไม่ประมาท บันเทิพึงทราบโดยความผิดธาร ด้วยสามารถแห่งความเป็นปฏ

บทความนี้พูดถึงหลักการของความไม่ประมาทในธรรม โดยเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมที่จำเป็นต้องมีสติและสัมปชัญญะ เพื่อให้เข้าใจถึงความสำคัญของการมีสติในการดำเนินชีวิตและการหลีกเลี่ยงความประมาท พระอรรถก